ماسکها یا نقابهای غم و شادی بر صورت بشری، بیشتر از آنکه طرحی برای هنر یا مقولهای برای بیان احساسات هنری و بالاخص در نمایش باشد، تصویری از یک انسان است.انسان، بله چون هیچکدام از حالات دیگر انسانی اینگونه مستقل، خودبنیاد و در عین حال با طرحی بدون پیچیدگی خاصی بیان نمیشوند. شما هیچگاه نمیتوانید خوب بودن، بد بودن یا تنفر یک فرد را از چهره و حالات موجود در صورتش بخوانید و بفهمید. ولی به محض غم، چهره شما از سایر چهرهها متمایز میشود و در وضعیت شادی نیز همینطور است. این مساله به عنوان فاکتوری ذاتی برای بشر و حتی اجتماع بشری به همان اندازه که وجودش و حسش مهم است، میل و اراده بر بقایش نیز از

چندی قبل رییس سازمان تعزیرات حکومتی کشور از وضعیت قاچاق انواع کالاها و در نهایت تنزل شان انسانی در این فرآیند یعنی قاچاق دختران و زنان جوان ایرانی به کشورهای همسایه سخن گفت. به نقل از خبرگزاریهای کشور، بیان علیرضاجمشیدی در این باب اگرچه به تعبیری حرف تازهای محسوب نمیشد اما از حیث التفاتی و توجه به این معضل بزرگ به مثابه مهمترین و در عین حال جدیترین سند سالهای اخیر است که نهتنها به موضوع قاچاق زنان رسمیت و حقیقت میبخشد بلکه از سوی دیگر ظرفیت ایجاد بسترهای مهم و حیاتی در این خصوص که بشود مبارزه یا حتی مقابله جدی با این معضل کرد را هم ایجاد و هم هموار میکند. شاید با برنامهریزیهای دقیق

پلاسکو از شرم فرو ریخت! مظهر تجلی و ادعای شهر بودن و مدرن بودن تهران قدیم فرو ریخت. زمانی که ساختمان پلاسکو در تهران ساخته شد بسان یک ابرسازه، لباسی فاخر بر قامت شهری بود که حدود و ثغور شهری و مدنیتش شکل پویا و سرکشی داشت؛ شهری که وحشیانه و بدون در نظر گرفتن همه معضلاتش میرفت تا داعیه شهری مدرن را بر پیشانی شهرهای خاورمیانه حک کند. اما امروز داستان این شهر، داستانی دیگر است. هیچ نشانهای از مدنیتی سازمانیافته و معین ندارد. هیچ شکل و اندازه منطقی را نمیتوان برای این شهر متصور شد و هیچ محدودیتی برای تغییرات بافت جمعیت و ساختمانها و خیابانهایش وجود ندارد. تهران از این نگاه شهری است که هیچگا

بیش از 20 روز پرالتهاب از فاجعه پلاسکو میگذرد. حادثهای که نشان داد توانها و ظرفیتهای بهینه ما در امر شهرداری و ایمنی زندگی شهری چقدر است. نمادی که با تخریبش نشان داد به باور عامیانه انگار تنها دست کسی پشت و پناه این شهر است و اگر بلای یا فاجعهای طبیعی بخواهد شرایط پایتخت را با چالش مواجه کند، هیچ وقت تهران دیگر تهران نخواهد شد. 16 آتشنشان عظیمالشان با کمترین تجهیزات کاری که جان خود را در راه نجات شهروندان فدا کردند و تعدادی نامشخص از کسبه و شهروندان عادی که نان آور و مردخانه بودند و براساس آمارهای غیر رسمی هیچ اثری از آنها پیدا نشد، نتیجه تلخ و ناگوار آتشسوزی ساختمان پلاسکو بود. بدون ش